WorAdOn's profile*~Wor@dOn ChaMI2ungFar~*PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
*~Wor@dOn ChaMI2ungFar~*July 07 เรื่องราวความรัก บทที่ 3เคยมั้ย .. ที่คุณรักใครสักคน .. จนคุณ ไม่สามารถลบเค้า.. ออกจากใจและความทรงจำของคุณได้ ถึงแม้จะมีใครหลายคน ผ่านเข้ามาในชีวิต .. แต่ทำไม ??? .. ทำไมถึง “ลืมใครคนนั้นไม่ได้เสียที” คุณอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องที่เศร้ามากเลยน๊ะ ที่ ไม่สามารถลบใครคนนั้นออจากใจได้ .. ทำไมต้อง จม อยู่กับความเศร้า .. ทำไม ??? ทำไมถึงลืมใครคนนั้นไม่ได้ แต่ใครคนนั้นกลับลืมเราได้อย่างง่ายดาย .. โลกใบนี้ ช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย .. ใครหลายๆคนคงเจอกับเหตุการณ์อย่างนี้ .. และคิดแบบนี้ ทำไมน๊ะ ทำไมคุณถึงคิดว่ามันเศร้าล่ะ .. ดีซะอีกนะ .. ที่คุณได้เกิดมามีความรัก ถึงมันจะจบไม่สวยก็เถอะ คุณลองคิดอีกแง่นึงสิ มันไม่ใช่เรื่องน่าเศร้าเลยนะ แต่คุณเป็นคนที่โชคดีมากๆเลย คุณไม่ดีใจเหรอ ที่ได้เกิดมาพบกับใครคนนั้น คุณไม่ดีใจเหรอ ที่ครั้งนึงคุณกับเค้าเคยทำสิ่งดีๆร่วมกัน ไม่ดีใจเหรอ ที่ครั้งนึงคุณเคยรักกัน ปล่อยเค้าไปเถอะ ถ้าเค้ามีความสุข แค่คุณเห็นคนที่คุณรักมีความสุข ก็เพียงพอแล้วไม่ใช่เหรอ คุณไม่ต้องลืมเค้าหรอกน๊ะ จงจำเค้าต่อไปเรื่อยๆ .. จำสิ่งที่งดงามของคนที่เรารัก .. จำวันที่มีความสุข จำทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเรื่องดีๆให้มันอยู่ในไดอารี่หัวใจคุณ .. อย่าคิดว่าเค้าลืมคุณล่ะ .. เชื่อเถอะ เค้าก็คงจำเรื่องดีๆของคุณได้เหมือนกัน .. ถ้าเค้าเป็นคนดีน๊ะ แต่ถ้าเค้าเป็นคนมีกรรม มาก .. เค้าก็คงไม่สามรถมองเห็นสิ่งดีๆได้ .. ถ้าเป็นอย่างนี้ คุณอย่าโกรธเค้าล่ะ .. คุณควรสงสารเค้าน๊ะ .. ที่เค้ามีกรรมมาบังตา ไม่สามารถมองเห็นความดีของคนอื่น แล้วคุณก็จงรู้ไว้เถอะว่า .. คุณเป็นคนที่โชคดีมากๆ ที่สามรถจดจำคนที่คุณเคยรัก ในเรื่องที่ดีๆ อย่างมีความสุข ฉันเชื่อว่า สักวัน คุณคงจะได้เจอกับความรักที่แท้จริง ซ้อม .. ผิดหวัง ไว้ ก่อน วันที่จะ สมหวัง ยิ้มสู้ฟ้า .. อย่าลืมจำแต่เรื่องที่ดีๆล่ะ ขอให้คนที่เศร้าใจอยู่ทุกคน ฮึดสู้ แล้วความสุขก็..อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม May 23 เรื่องราวความรัก บทที่ 2การเชื่อใจถึงแม้ว่าเราจะอยู่ไกลกันคนละขอบฟ้าแต่ความห่างไกลนี่เอง ที่สอนให้เรารู้จักกับคำว่า การเชื่อใจ .....ความรัก คือ การเชื่อใจ..... คุณคงเคยได้ยินคำนี้บ่อยๆ ..การเชื่อใจ ไม่ใช่ทั้งหมดของความรัก แต่การเชื่อใจเป็นเพียงส่วนประกอบของความรักเท่านั้น... ระยะทาง.....ความห่างไกล ก็เป็นเหมือนกับตัววัดความเชื่อใจของคนสองคน ยิ่งไกลกันมากเท่าไร...ความเชื่อใจยิ่งต้องมีมากเท่านั้น ...ฉันก็เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง ยังคงรู้สึกหวั่นไหวกับความห่างไกลของเรา แต่ความหวั่นไหวกับระยะทางของเรานั้นเปรียบเหมือนเม็ดทราย 1 เม็ด และความเชื่อใจที่ฉันมีให้เธอก็เหมือนกับท้องทะเลที่กว้างใหญ่.. วันหนึ่งมีชายหญิงคู่หนึ่งพึ่งรักกัน ทั้งคู่รักกันมาก ผู้ชายให้สัญญากับผู้หญิงว่า ผมจะรักคุณตลอดไป ผู้หญิงจึงบอกกลับว่า ฉันเชื่อคุณ และจะรักคุณอย่างที่รักฉันให้ดีที่สุด ทั้ง 2 คบกันไปชั่วในระยะเวลาหนึ่ง ในระหว่างที่ 2 คนได้เดินจับมือกันอยู่ในสวนสาธารณะนั้น ได้มี นางฟ้าตนหนึ่ง ปรากฎกายลงมา พร้อมกับบอกว่า "ท่านทั้ง 2 มีความรัก บริสุทธิ์ต่อกัน เราอยากจะให้ท่าน ได้เห็นอนาคตของท่านทั้ง 2" ชายหญิงคู่นั้น จับมือกันไว้แน่นและรู้สึกดีใจที่ความรักของเค้าและเธอ ถึงขนาดนางฟ้ามาให้พร นางฟ้าจึงพูดขึ้นว่า "ท่านจะดูอนาคตของท่านทั้ง 2 นับตั้งแต่นี้หรือไม่" ชายและหญิงคู่รักมองตากัน แล้วตอบพร้อมกันว่า "เราทั้ง 2 ไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน" นางฟ้าได้ยินดังนั้น จึงเสก ของออกมาเป็นซีดี 2 แผ่นให้ทั้งคู่ไปดูอนาคต....................... ที่บ้านของหญิงสาว หญิงสาวค่อยๆ ควักแผ่นซีดีที่ได้จากนางฟ้า ใส่ลงในเครื่องเล่นซีดี ในภาพเห็น ในภาพแรกเธอและแฟนของเธอแต่งงานกัน เธอยิ้มแก้มปริมีความสุขอย่าง บอกไม่ถูก ในภาพหลังๆ หญิงสาวได้เห็นว่า มีรูปของแฟนเธอคบชู้ เธอนั่งร้องไห้ เสียใจ ทันใดนั้น มีเสียงประตูเคาะขึ้นที่ห้องของเธอ เธอรีบปิดเครื่องวีซีดี และซับน้ำตา รีบไปเปิดประตู ปรากฎว่าเป็นแฟนของเธอเอง แฟนเธอยิ้ม แต่เธอโมโหจึงตบหน้าเค้าอย่างแรง และปิดประตูโดยที่ฝ่ายชายงง ๆ เธอนอนร้องไห้ถึงอนาคตที่จะต้องเกิดเช่นในวีซีดีนั้น หลังจากนั้น เธอพยายามหนีหน้าชายคนรักของเธอ โดยที่ผู้ชายก็ตามง้อยกใหญ่โดยผู้ชาย ไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร เธอพยายามหาทางเลิกกับผู้ชาย จนสำเร็จ จนวันหนึ่ง ได้มีเสียงเคาะประตู เธอเปิดประตู แต่ทันใดนั้นคนที่เคาะประตูก็หันหลังจนลับตาไปเสียแล้ว เธอจำได้ดีถึงแผ่นหลังของ อดีตชายที่ตัวเองรัก เธอมองลงพื้น พบซีดีอีกแผ่นหนึ่งของที่นางฟ้าได้ให้ผู้ชาย..... เธอนำซีดีแผ่นนี้ไปเปิดอีกครั้ง พบภาพ ที่เหมือนกันคือภาพที่ทั้งคู่แต่งงานกันอย่างมีความสุข แต่ภาพหลังจาก แต่งงานคือ ภาพที่เธอมีชู้กับผู้ชายคนใหม่ โดยมีแฟนของเธอร้องไห้อยู่ข้างๆ ....... เธอน้ำตาไหลและปิดวีดิโออย่างช้าๆ .... เธอค่อยๆ เปิดจดหมายที่แนบมากับซีดีนี้อ่าน ข้อความเขียนว่า "ผมไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน ขอบคุณแม้ผมจะเชื่อใน คุณฝ่ายเดียวก็ตาม ลาก่อน" April 26 เรื่องราวความรัก บทที่ 1คนบางคนเกิดมา เพื่อให้เรารัก แต่ไม่ได้เกิดมา เพื่อรักเรา
คนบางคนเกิดมา เพื่อรักเรา แต่ไม่ได้เกิดมา เพื่อให้เรารัก
เมือ่เราต้องการเลือกระหว่าง คนที่เรารัก กับคนที่รักเรา เราจะเลือกใคร
ถ้าเราเลือก คนที่เรารัก เราจะได้พบกับ ความสุขจากกานเปนผู้ให้
ถ้าเราเลือก คนที่รักเรา เราจะได้พบกับ ความสุขจากการเปนผู้รับ
แต่ถ้าเราต้องกานความสุขที่แท้จิง "ต้องเลือก คนที่เรารัก และ รักเรา"
คนสองคน มีความคิด มีความแตกต่างกันมากมายหลายอย่าง
อย่าคิดจะเปลี่ยนคนๆนึงห้ายเหมือนกับเรา
สิ่งที่เราพอทำได้ นั่นก้อคือ การปรับคนสองคนเข้าหากัน
ความรัก ไม่ใช่กานเข้าไปอยู่ในชีวิตเขา แต่เปนกานอยู่ข้างๆชีวิตเขา
ความรัก ไม่ใช่กานอยู่ด้วยกันตลอดเวลา แต่เปนกานอยุ่ด้วยกันตลอดไป
ความรัก เปนส่วนผสมของรอยยิ้ม คราบน้ำตา สุขสมหวัง ทุกข์เศร้าเสียใจ
คละเคล้ากันไป เราไม่สามารถเลือกเพียงสิ่งหนึ่งสิ่งใดได้
แต่เราจาได้รับทั้งหมดของความรัก ไม่ว่าเราจะต้องกานหรือไม่ก้อตาม
บางครั้งความรัก ให้ภาพความทรงจำที่สวยงาม
แต่ในบางครั้ง ความรัก ก้อให้ภาพความหลังที่ฝังใจ
แต่ไม่ว่าจะอย่างไร "ทุกครั้งที่เรามีความรัก เราก้อรุ้สึกดีไม่ใช่หรอ"
และถ้าวันนึง เราได้พบกับรักแท้ที่จิงใจ
เราก้อจะรู้สึกดีกับความรักตลอดไป
ขอให้ทุกๆคนได้พบกับ รักแท้จากใครซัคนนึงละกานนะ ^^ February 16 VAJIRAVUDH GOODBYE Graduates Song, Vajiravudh Goodbye
August 12 สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้สิ่งที่เงินซื้อไม่ได้
เงิน ซื้อเตียงได้ แต่ซื้อการนอนหลับไม่ได้ เงิน ซื้อยาได้ แต่ซื้อสุขภาพไม่ได้ เงิน ซื้อหนังสือได้ แต่ซื้อความรู้ไม่ได้ เงิน ซื้อตำแหน่งได้ แต่ซื้อความนับถือไม่ได้ เงิน ซื้อsexได้ แต่ซื้อความรักไม่ได้ เงิน ซื้อกระดาษปากกาได้ แต่ซื้อความเป็นกวีไม่ได้ เงิน ซื้ออาหารดีๆได้ แต่ซื้อความอยากรับประทานไม่ได้ เงิน ซื้อความประจบสอพลอได้ แต่ซื้อความจริงใจไม่ได้ เงิน ซื้อการตามใจได้ แต่ซื้อความจงรักภักดีไม่ได้ เงิน ซื้อเพชรนิลจินดาได้ แต่ซื้อความงามไม่ได้ เงิน ซื้อความสนุกชั่วครู่ได้ แต่ซื้อความสุขไม่ได้ เงิน ซื้อเพื่อนร่วมทางได้ แต่ซื้อเพื่อนแท้ไม่ได้ เงิน ซื้ออำนาจราชศักดิ์ได้ แต่ซื้อปัญญาไม่ได้ เงิน ซื้ออาวุธยุทธพันธ์ได้ แต่ซื้อสันติสุขไม่ได้ เงิน ซื้อเมียที่สวยได้ แต่ซื้อแม่ที่ดีของลูกไม่ได้ May 28 ทำงานๆๆๆ ได้ตังๆๆ ^^ รุ้้สึกว่าเด๋วนี้เราก้อเริ่มจาเกบตังได้แระนะเนี่ยย 55+
งานอารัยก้อมะรุ้ดี...หาย
ได้เล่นดนตรี ได้กินเหล้ากะเบียร์อีกตะหาก
ได้ตังค่าเล่นอีกตังหาก
อารัยจาดีปานนั้น 55+ ^^ ชอบๆ
ทามมัยต้องอยุ่ รร ปาจำด้วยฟระ
เลยมะค่อยได้ไปเลยยย
มะงั้นคงจาได้อารัยๆ มากก่านี้อีก
เมื่อคืนมันมั้กๆ ทั้งวงเราแระวงหลังจากเรา
เสียดายที่ไอ้ตำรวจมานมาซะก่อนนน
กาัลังเต้นมันๆเลยยย
***อีกไม่กี่เดือน(ตั้ง เกือบ7 เดือนแหน่ะ) จาได้ทำงานจิงจังๆซะทีนะ
***แต่ก้อต้องเอนก่อนอยุ่ดี - -"
***ธรรมศาสตร์โว้นนนนนนนนนน May 06 Blush lived in เป๋าตุงงงงง ในที่สุดความฝันของตัวเองก้อได้ใกล้จาเปนจิงซะทีเนอะ นี่ก้อคงเปนก้าวแรกที่ยิ่งใหญ่ของตัวเองที่จะทำให้เรากล้าที่จาก้าวเดินต่อไปอย่างภาคภูมิใจ (บ่นไรมาวะเนี่ย)
เย่ๆๆ และแล้ววง Blush ของเราก้อได้เล่นดนตรีในร้านอาหารหรือผับซะทีนะ หลังจากที่รอความหวังมานานแสนนานนนนนน เราได้เล่นที่ร้านเป๋าตุงอ่าา แถวๆม.ธุรกิจบัณฑิต น่ะ ห้างใกล้ก้อคงเปน เดอะมอลล์งามวงวานมั้ง
เราก้อจาได้มีปาสบการณ์และรายได้กานซะที ร้อนเงินน่ะ - -" จาได้มะต้องขอเงินป๊ากะม๊าบ่อยๆไง
แต่ทำอารัยมานก้อต้องเกิดปันหาขึ้นบ้างช่ายป่ะ แน่นอนปันหาของวงก้อคือ ..........
วันอาทิตย์ที่ 14 พ.ค. เอ้กก้อจาเปิดเทอมแระ แล้วคัยจามาตีกลองหว่าาาา ตั้ง 2 อาทิดแหน่ะ กว่าจากลับมา
แย่แน่เรยยเนี่ย แต่ในวงน่าจาคนมาแทนเอ้กได้ซักพักอ่ะแหล่ะ (คิดในแง่ดีไว้ 55+)
***อยากไปดูล่ะสิ ไปได้น้าาาา***
***มิสๆๆๆๆๆ***
March 29 ปิดเทอมมมมม ปิดเทอมมาได้ 3 อาทิดแระ แม่งเหมือนไม่ปิดเรยยยย T^T ตื่นแต่เช้าไปเรียนทุกวัน เหอๆ (ตื่นเร็วกว่าอยุ่ รร อีกนะเนี่ย) ขี้เกียดเบิ่งตาตื่นมามั้กๆ แต่ทำไงได้ล่ะเนอะ ก้อสมัครไว้แล้วนี่แถมจ่ายตังไปแล้วด้วย
5.30 น. ตื่นนอน
5.40 น. ตื่นนอนอีกครั้ง(มะได้ขี้เซาน้าาาา) 6.00 น. ออกจากบ้านไปเรียน 7.00 น. เริ่มเรียนอุ๊ 7.30 น. เราเพิ่งเข้าห้อง 55+(เพิ่งถึงนี่...) 10.00 น. เลิกเรียนอุ๊ 10.15 น. เรียนฟิสิกส์ต่อ 12.45 น. เลิกเรียนฟิสิกส์ 13.00 น. ไปกินข้าวกะเพื่อนๆที่หนายก้อได้ 15.00 น.กลับถึงบ้านนน พอกลับถึงบ้านก้ออยากจานอนนมั้กๆๆๆถึงบมากที่สุด เพลียมาทั้งวันแระ ทั้งยังหลับในห้องเรียนอีก เวงกำมั้ยล่ะ ชีวิตก้อแสนจานอยยยยยย น่าเบื่อเนอะชีวิตปิดเทอม คนอื่นเค้านอนนนทั้งวัน สบายยยยอย่างน่าอิดฉา แถมคนบางคนยังได้ไปเที่ยวเกาะช้างอีก ช่างน่าอิดฉาเหลือเกิน T-T อยากไปมั่งงงง
แม่งเรียนอยุ่ได้ทุกวัน เฮ้ออออ..... กว่าจาเรียนจบคอ์สก้อเดือนพฤษภานู่นแหน่ะ เกือบๆจาเปิดเทอมอยุ่แระ เลยได้นอนตื่นสายมะคุ้มเลยยยย แถมเพื่อนยางจามาชวนลงคณิตเพิ่มอีกนะ แค่นี้ก้อจาตายอยุ่แระเนี่ย แต่ก้อจาพยายามขยันหน่อย เพราะเด๋วเอนไม่ติดละยุ่งเลยนะนั่น ยังไงๆก้อจาสู้ต่อปายยยยยย เพื่ออนาคตที่ดีของเราเองเนอะๆๆๆ
อยากทำงานจังจาได้หาตังใช้ซะหน่อยยยย มะค่อยมีตังเลยช่วงนี้ มีแต่จ่ายออกทุกวัน กว่าจาได้ทำก้อตั้งปลายเดือนแหน่ะ ที่จาได้ทำงานที่ตัวเองรักซะที (ทำงานในร้านอาหารน่ะ เล่นดนตรีนะมะใช่บ๋อยเสิร์ฟอาหาร) ได้วันนึงตั้ง 200-300 แหน่ะ แถมยังได้ฝึกอีกคุ้มจิงๆ
***ไปดีก่า หิวแระ (เกี่ยวมั้ย)*** ***เอนท์ห้ายติดล่ะ กาต่ายยย ^^ *** ***อยากออกเทป อยากเล่นคอนเสิดดด*** ***ขี้เกียดเรียนแว้วววว (แล้วเมิงจาเอนท์ติดมั้ยยยย)*** ***ถ้าให้เม้นแร้วมะเม้นน้าาาาา จาจามไว้เลยยย*** |
||||||||||||
|
|
